منبع: سايت دانلودها

در صورتي که تاکنون بازي هاي مختلفي را بازي کرده باشيد ، حتمأ متوجه قسمتي به نام Play Online يا عناويني شبيه به آن شده ايد. اما اين موضوع به نوعي در کشور ما جاي نيفتاده است. دليل آن هم ابتدا سرعت کم اينترنت و دليل اصلي تر کپي بودن سي دي هاي بازي است به نحوي که به شکل مستقيم امکان بازي کردن به شکل آنلاين و با افراد ديگر از سراسر جهان امکان پذير نيست. اما در اين ترفند قصد داريم به معرفي ابزار مخصوص اين کار و نحوه عمل کردن با آن براي انجام بازي هاي:

WarCraft:Frozen Throne , StarCraft: Brood war, Crom3D , Age Of Empires The WarChiefs , Half life - Counter Strike , Fifa 2007

بپردازيم. به ويژه بازي Fifa 07 که در ايران طرفداران زيادي دارد و به دليل مشکل کپي بودن سي دي ها امکان بازي کردن مستقيم آن به شکل آنلاين وجود ندارد. اکنون ميتوانيد با دوستان خود به سادگي و از طريق اينترنت به شکل آنلاين بازي کنيد!

بدين منظور:

شما ابتدا احتياج به نرم افزارهاي به نام GameOn داريد. اين نرم افزار ساخت وب سايت WCG Zone ميباشد. براي دانلود GameOn ميتوانيد مستقيمأ به سايت رسمي www.wcgzone.com مراجعه کنيد ، يا از لينک مستقيم http://www.tarfandestan.com/files/WCGZone_Download-From-Tarfandestan.com.rar اين برنامه را با حجم 4.6 مگابايت دانلود نماييد.

پس از دانلود برنامه ، فايل را از حالت فشرده خارج کنيد و سپس فايل WCGZone[Tarfandestan.com].exe موجود در فولدر را اجرا کنيد تا و شروع به نصب برنامه کنيد.

پس از اتمام کار از منوي Start به All Programs > GameOn رفته و برنامه را اجرا نماييد.

پس از باز شدن برنامه ، شما نياز به داشتن يک اکانت براي ورود به سايت خواهيد داشت. براي دريافت اکانت روي لينک Don"t have a WCG ZONE ID کليک کنيد. خواهيد ديد که مرورگر شما باز شده و وارد سايت مربوطه جهت ثبت نام ميشويد.

اکنون فرم موجود در صفحه را که مربوط به اطلاعات کاربري و شخصي شماست با دقت پر کنيد و سپس روي دکمه Register کليک کنيد. اگر اطلاعات شما نقصي نداشته باشد به صفحه بعد خواهيد رفت. اکنون مرحله اول عضويت شما تکميل شده است. يک لينک فعال سازي به آدرس ايميلي که در داخل فرم پر کرده ايد ارسال ميشود.

پس ورود به پست الکترونيکي خود و کليک بر روي لينک فعال سازي که براي شما ايميل شده است ، مرحله دوم عضويت نيز به پايان يافته است.

حال به برنامه GameOn بازگرديد و در صفحه اصلي برنامه در قسمت Member ID و Password ، نام کاربري و پسوردي که با آن ثبت نام کرده ايد را وارد نموده و روي دکمه Sign In کليک کنيد.

پس از لوگين يک صفحه براي شما باز ميشود که 3 انتخاب پيش روي شما ميگذارد. همواره در اين صفحه WCGZONE Monthly League را انتخاب کنيد.

در صفحه بعد روي دکمه Start در پايين صفحه کليک کنيد ، اکنون ليست بازي ها را مشاهده ميکنيد. کافي است بازي مورد نظر خود را انتخاب و از داخل منو روي Run مربوط به هر بازي کليک کنيد.

اکنون مجددأ پنجره اي براي شما باز خواهد شد که در آن ميبايست مجدد نام کاربري خود را در قسمت Please write your league ID وارد کنيد و دکمه Register را بزنيد.

حالا پنجره اصلي مربوط به لابي بازي ها و روم ها و افراد حاضر در اين قسمت نمايان ميشود.

با اندکي صبر و دقت ميتوانيد به تمامي زواياي کار آشنايي پيدا کنيد.

اما در اين جا ، به علت پر طرفدار بودن بازي FIFA 07 نحوه بازي کردن اين بازي را به شکل کامل توضيح ميدهيم.

پس از انتخاب WCGZONE Monthly League ، در صفحه بعد از منوي Start به Fifa Soccer 2007 > WCGZONE Monthly League > Run برويد.

در پنجره اي که براي باز ميشود در قسمت Please write your league ID نام کاربري خود را وارد کرده و دکمه Register را بزنيد تا وارد بخش لابي بازي فيفا 2007 شويد.

شما در قسمت Lobby ميتوانيد ليست افراد حاضر را با مليتهاي مختلف مشاهده کنيد. در قسمت Room List نيز ميتوانيد ليست رومها را مشاهده کنيد. کليه روم ها در بازي فيفا 2 نفره است ، پس در صورت داشتن گنجايش ميتوانيد وارد روم شويد يا حتي خودتان با استفاده از قسمت Create Room يک روم جديد ايجاد کنيد و منتظر شويد فردي وارد روم شما شود و با او بازي کنيد.

حال فرض ميکنيم شما يک روم جديد ساخته ايد و فردي وارد روم شما شده است. پس از ورود فرد ، دکمه Ready براي شما فعال ميشود با فشردن اين دکمه شما آماده بازي خواهيد شد. حال در صورتي که فرد مورد نظر نيز دکمه Ready را بزند شما ميبايست روي دکمه Start Game که فعال شده است کليک کنيد. بلافاصله بازي FIFA 07 شما بالا خواهد آمد.

پس از باز شدن بازي ، از منوي Game Mode وارد بخش Multiplay شويد.

در اين صفحه طبق توافقي که با هم بازي خود کرده ايد ميتوانيد از بخش Network يا Direct IP استفاده کنيد.

اکثر اوقات همگان از بخش Network استفاده ميکنند ، پس از از ورود به اين بخش نيز ، طبق توافق با هم بازي خود ، شما يک Host جديد ايجاد ميکنيد و منتظر ميمانيد دوست شما Join شود يا او Host شده و شما به او Join ميشويد.

پس از اين عمل وارد مرحله انتخاب تيم ها و سپس انجام بازي ميشويد.

با اندکي دقت و شکيبايي ، ميتوانيد بر تمامي زمينه هاي کار تسلط پيدا کنيد و با ساير افراد بازي کنيد و قدرت خود را امتحان کنيد.

تنها ذکر چند نکته ضروري است:

طبعأ هر چقدر سرعت شما بيشتر باشد کار راحت تر است اما با همين اينترنت هاي Dialup نيز ميتوانيد بازي را انجام دهيد.

براي انجام بازي ها بايد بازي را نصب داشته باشيد. اجازه دهيد اتوماتيک بازي اجرا شود.

اين سري بازي ها همان طور که متوجه شديد توسط WCG Zone صورت ميگيرد و داراي رنکينگ مربوط به خود است. پس هر بازي و هر برد و باختي که براي شما پيش ميايد در بازي و سرور اصلي ثبت ميشود و در رنکينگ شرکت کنندگان براي خود جايگاهي کسب ميکنيد.

ايرانيان زيادي نيز در اين بازي ها شرکت ميکنيد که ميتوانيد با آن ها نيز به سادگي بازي کنيد.

اين سري بازي ها به ويژه فيفا 2007 شخصأ تست شده و 100% عمل ميکند ، پس هرگز پس از عدم موفقيت در تلاش هاي اوليه نفرماييد که اين موضوع امکان پذير نيست ، چرا که ايرانيان زيادي توسط همين روش بازي ميکنند.

همچنين پس از زدن دکمه Start و انتخاب بازي قسمتي به نام Manual نيز وجود دارد که با انتخاب آن ميتوانيد نحوه استفاده از هر بازي را به شکلي تصويري مشاهده کنيد که راهنماي بسيار خوبي براي شماست.

منبع: سايت داتلودها

در صورتي که شما نيز همانند بسياري از کاربران ديگر اينترنت براي بهره گيري از سرويس ايميل ، Gmail را انتخاب کرده باشيد ، ممکن است دوست داشته باشيد تا از اين پس ايميل هايي که از جانب فرد يا سايت خاصي که معمولأ به طور روزانه براي شما ايميل ارسال ميکند را براي حفظ نظم سرويس ايميل خود دسته بندي کنيد. بدين شکل که ايميل از جانب فرد يا سايت به طور اتوماتيک در يک دسته خاص قرار گيرد. در اين ترفند قصد داريم به معرفي اين روش به طور ساده در Gmail بپردازيم.

براي اين کار کافي است وارد محيط Gmail شويد .

حال در کنار کادر جستجو ، بر روي گزينه Create a fil‌ter کليک کنيد و يا به بخش Setting رفته و سپس بر روي زبانه Fil‌te‌rs کليک کرده و سپس عبارت Create a new filt‌er را برگزينيد.

حال در صفحه اي که به چشم مي خورد ، مي توانيد عبارتي که مد نظر شماست را با توجه به ايميلهاي خود در کادر هاي مختلف وارد کنيد .

در کادر From مي توانيد مشخص کنيد ايميلهايي که از طرف شخص يا شرکت خاصي ارسال شود . (مثلا info@tarfandestan.com براي ايميل هاي ترفندستان)

در کادر To ايميلهايي که به آدرس مشخصي ارسال شده اند . مثلا فرض کنيد تمامي ايميلهاي يک اکونت ديگر شما در سايتهاي ديگر يا يک اکانت ديگر گوگل به اکانت فعلي Forward مي شود . حال مي توانيد براي ايميلهاي خود دسته بندي هاي مختلف تعريف کنيد .

در کادر Subject هم مي توانيد مشخص کنيد اگر کلمه خاصي در موضوع ايميل شما قرار داشت شامل دسته بندي (f‌ilt‌er) شود

در کادر Has the words نيز مي توانيد جمله يا کلمه خاصي که در متن ايميل وجود داشت را تايپ کنيد

در صورت وارد کردن کلمه اي در کادر Doesn’t have ، چنانچه در متن ايميل شما آن کلمه وجود نداشته باشد آن ايميل شامل دسته بندي واقع مي شود .

با کليک بر روي دکمه Test Search مي توانيد نتايج را بلافاصله مشاهده کنيد .

شما مي توانيد تنها يکي از کادرهاي فوق و يا چندين کادر مختلف را پر کنيد .

حال با کليک بر روي دکمه Next Steps به مرحله بعد برويد .

حال در پنجره موجود مي توانيد نتايج را بنا به دلخواه خود تنظيم کنيد .

Skip the Inbox = ايميلهايي که داراي خصوصيات تعريف شده باشند را درInbox ايميل شما نمايش نخواهد داد و تنها در دسته بندي که تعيين مي کنيد جمع اوري خواهد شد (Labels)

Star it = ايمليهاي تعريف شده را ستاره دار خواهد کرد .

Apply the label = ايمليهايي که داراي خصوصيات تعريف شده باشند را در يک Label خاص قرار خواهد داد .

Forward it to = ايميلهاي فوق را به يک آدرس ايميل ديگر Forward مي کند .

Delete it = نيز ايميلهاي ذکر شده را به صورت اتوماتيک حذف مي کند .

همچنين با انتخاب گزينه Also apply filter to نيز نتايجي که در مرحله قبل يافت شده اند نيز شامل اين اعمال قرار خواهند گرفت ؛ در غير اين صورت تنها ايميلهايي که از اين به بعد داراي خصوصيات فوق باشند شامل عمل Filter قرار خواهد گرفت از آنجايي که قصد ما تنها جمع آوري يکسري ايميل خاص بود لذا گزينه Apply the Lable را انتخاب کرده و يک Label تعيين مي کنيم .

حال در صفحه اصلي Gmail ، در کادري که در سمت چپ به چشم مي خورد با کليک بر روي Label خودتان مي توانيد ايميلهاي مربوطه را مشاهده کنيد . همچنين در صورت وجود ايميل خوانده نشده اي در هر Label عددي در مقابل label به چشم خواهد خوvد که نشان دهنده تعداد ايميلهاي خوانده نشده است.

منبع: سايت دوست عزيز و همکارم آذر تيم

حتما گاهي‌اوقات به هنگام راه اندازي شبکه خانگي يا شبکه کوچک تجاري خود براي اولين بار با مشکلات متعددي مواجه شده ايد. بسياري از اين مشکلات به سادگي برطرف مي شوند. اما به شرط آن که قبلا” با راه حل ها آشنا شده باشيد،پس در اين ماه چند مرحله اصلي عيب يابي و نيز چندين ابراز موجود براي يافتن مشکلات پشت صحنه را شرح خواهم داد.

? اول،اتصال پذيري

شايد بديهي به نظر برسد،اما در قدم اول بايد مشخص شود که آيا همه کامپيوترها،سرويس دهنده ها،چاپگرها و ديگر دستگاه هاي متصل به شبکه مي توانند با يکديگر ارتباط برقرار کنند يا خير. براي اين منظور،در شبکه باسيم بايد مطمئن شد که ميان هر دستگاه و هاب يا سوييچ مرکزي يک کابل ارتباطي مطمئني داشته و به ترتيب درستي متصل شده باشند،چرا که در صورت وجود دو نوع کابل شبکه مختلف،اتصال نادرست مشکل ساز مي شود. اکثر کابل هاي مدرن UTP (جفت هاي تابيده بي حفاظ) اتصال دهنده هايي دارند که در هر دو انتها به يکديگر متصل مي شوند. در خود اين اتصال دهنده ها،چندين سيم مجزا هست که ممکن است به همان پين هاي اتصالي در همان انتها وصل شوند يا به صورت ضربدري اتصال يابند. کابل هاي مستقيم،يک کامپيوتر شخصي،سرويس دهنده يا ديگر وسايل شبکه را به وهاب يا سويچ متصل مي کنند. کابل هاي ضربدري،اتصال دو کامپيوتر شخصي به يکديگر را ممکن مي سازند و در اتصال سريالي يک هاب يا سو ييچ به هاب يا سوييچ ديگر کاربرد دارند. استفاده غلط از کابل ها(که غالبا” هيچ علامتي هم ندارند)باعث مي شود سيگنال ها به مقصد نرسد. اگر به ترتيب رنگ هاي اتصال يک کابل اطمينان نداريد،ساده ترين راه وصل کردن کابل مذکور و سپس بررسي LED اتصال در آداپتور يا انتهاي سوييچ است. اکثر کابل ها يک LED (ديود نوري) کوچک سبز رنگ دارند که در صورت برقراري اتصال ،غالبا” قبل از روشن شدن دستگاه،روشن مي شود. در بعضي کابل ها اين ديود نوري به دو رنگ زرد يا نارنجي در مي آيد تا اتصال ??? مگابايت در ثانيه يا گيگابايت باشد (در بعضي ديگر ،چراغ هاي راهنماي ??? مگابايتي جداگانه اي وجود دارد.)اما اگر هيچ نوري به چشم نخورد،مطمئنا” کابل نادرستي را به کار برده ايد. در اين صورت چاره ي کار تعويض کابل است ،هر چند در برخي از سوييچ ها، دگمه هايي در کنار پورت هاي خاص (معمولا” با علامت ”Uplink ”)وجود دارد که امکان استفاده از يک کابل مستقيم براي برقراري اتصال با هاب يا سوييچ ديگر را فراهم مي کند. برخي از جديدترين سوييچ ها مي توانند به طور خودکار کابل هاي مورد استفاده را بررسي کنند و از داخل ترتيب رنگ هاي پورت را به شکلي مناسب تغيير دهند.

? LED چشمک زن؟

در برخي از موارد ممکن است LED اتصال به عوض آنکه دائما” روشن باشد،چشمک بزند. حالت اخير به اين معناست که فعاليت هايي در اين خط ارتباطي انجام شده اما در نصب پورت ناسازگاري هايي وجود داشته است. مثلا”فرض کنيد که آداپتور کامپيوتر شخصي روي ??? مگابايت در ثانيه و پورت سوييچ روي ?? مگابايت در ثانيه تنظيم شده باشد. خوشبختانه در حال حاضر تقريبا” تمامي وسيله ها،به منظور اجتناب و عدم سازگاري سرعت در دو طرف از تشخيص خودکار (auto Sensing ) سرعت پورت و نصب دو طرفه پشتيباني مي کنند. با اين حال در هنگام استفاده از وسايل کارخانه هاي مختلف به مشکلاتي برخورده ام که تنها با تنظيم دستي پارامترهاي فوق بر طرف مي شود.

? اتصال هاي بي سيم

بررسي اتصالات بي سيم اندکي سخت تر است،چونکه برقراري اتصال،نشانه ي مشخصي ندارد. با اين حال،در کنار اکثر آداپتورهاي بي سيم،نرم افزارهايي به بازار عرضه شده که برقراري اتصال را به شما اعلام مي کند و فارغ از فروشنده مربوطه با تسهيلات مشابهي در ويندوز xp عرضه مي شود. براي عيب يابي اتصالات بي سيم،در وهله نخست مطمئن شويد که کليه گزينه هاي امنيتي يا رمز گذار،غير فعال شده اند. سپس اطمينان يابيد که آداپتور روي حالت صحيح تنظيم شده باشد. اکثر آداپتورها يک حالت ”ad hoc ”(موقت)براي اتصال دو وسيله همانند دارند و براي کاربرد در يک نقطه ي دستيابي (access point ) به پيکر بندي جداگانه اي مجهز هستند. حالا مطمئن شويد که در سراسر شبکه از يک کانال و SSID واحد (ID مجموعه سرويس دهنده که Lan بي سيم را شناسايي مي کند)استفاده مي شود. بالاخره من کامپيوتر شخصي مورد آزمايش را تا حد امکان به ديگر وسايل ارتباطي نزديک مي کنم تا اثرات مسافت يا تداخل را خنثي کنم.

? پيکر بندي IP

بعد از اينکه ثابت کرديد وسايل شما به لحاظ فيزيکي به يکديگر متصل هستيد،در قدم بعد مطمئن شويد که آنها مي توانند با يکديگر ارتباط برقرار کنند. در اکثر شبکه هايي که با TCP\IP کار مي کنند،براي برقراري ارتباط بايد نشاني IP يگانه اي به تک تک وسيله ها اختصاص يابد. نشاني ها را مي توان به صورت دستي پيکر بندي نمود،اما بهتر آن است که از پروتکل پيکربندي ديناميک ميزبان (DHCP )استفاده شود که در آن يک سرويس دهنده DHCP ،نشاني هاي IP را از محل يک مخزن تعيين شده،توزيع مي کند. به اين ترتيب هيچ وقت دو يا چند سيستم،نشاني هاي يکساني نخواهند داشت. بيشتر مسيرياب ها و پل هاي ارتباطي،يک سرويس دهندهDHCP داخلي دارند. همچنين مي توان سرويس دهنده ويندوز را طوري پيکر بندي نمودکه اين عمليات را انجام دهد و پس از پيکربندي نياز به کا رديگري نداشته باشد. باتمام اين حرف ها ممکن است اشتباهاتي رخ دهد هنگامي که مشکلي پيش آمد در ابتداي کار عيب يابي،مطمئن شويد که نشاني هاي درستي به کار رفته است. تمامي کارهاي فوق را مي توان با استفاده از برنامه خدماتي ipconfig موجود در ويندوز و از طريق يک پنجره فرمان در کامپيوتر شخصي يا سرويس دهنده آزمايش نمود. در هر پنجره فرمان،ipconfig را تايپ کنيد تا نشاني IP اختصاص يافته به هر رابط شبکه را ببينيد. با اضافه کردن”\all ”به انتهاي فرمان،ديگر اطلاعات شبکه همچون نشاني MAC ،نشاني سرويس دهنده DHCP به کار رفته و پل ارتباطي پيش فرض و نشاني هاي DNS به نمايش در مي آيد،اطلاعاتي که در هنگام اشکال زدايي از شبکه مي تواند مفيد واقع شود. اگر تنظيمات DHCP را تغيير داده ايد اما کامپيوتر شخصي يک سرويس گيرنده هنوز آن را اعمال نکرده است،مي توانيد با اضافه کردن” elease ” به فرمان ipconfig ،کامپيوتر مذکور را وادار نماييد که به استفاده از نشاني جديد،با اضافه کردن ”renew ” به انتهاي فرمان،ipconfig را دوباره اجرا کنيد. در سيستم هاي قديمي تر ويندوز ?? ،خط فرمان برنامه ipconfig ،جاي خود را به نرم افزار خدماتي و گرافيکي winipcfg داده است. چنانچه ا زسيستم عامل لينوکس استفاده مي کنيد،فرمان ifconfig را به کار ببريد. چنانچه ipconfig هيچ نوع نشاني را به نمايش نگذارد،اين احتمال هست که سرويس دهنده DHCP ،غير فعال يا غير قابل دسترسي باشد.اين احتمال هم وجود دارد که کامپيوتر شخصي يا سرويس دهنده،طوري پيکربندي نشده باشد که بتواند با استفاده از DHCP به نشاني يابي خودکار خود دست يابد. در اين وضعيت کافي است تنظيمات کامپيوتر مشخصي را تغيير دهيد. در برخي از سيستم هاي ويندوز ممکن است به نشاني هايي برخورد کنيد که با ??? شروع مي شود (???.xxx.xxx.xxx )و اين در صورت است که تخصيص خودکار پيکربندي شده اما هيچ سرويس دهنده DHCP وجود ندارد،اما از لحاظ عيب يابي بايد آن را يک خطا به حساب آورد.

? Ping اصلي کاري است

يکي ديگر از ابزارهاي اصلي براي عيب يابي،نرم افزار خدماتي ping است که آن را در پنجره فرمان تايپ مي کنيد و اين بار در انتهاي آن،نشاني IP يا نام DNS ديگر سيستم هاي دلخواه خود براي برقراري ارتباط را اضافه مي کنيد. بعضي از مسيرياب ها و ديگر وسايل شبکه امکان صدور فرمانهاي ping را هم فراهم مي کنند. در هر دو حالت مجموعه اي از بسته هاي ارتباطي ICMP (پروتکل کنترل پيام اي اينترنتي )به نشاني مورد نظر فرستاده مي شود. اگر سيستم هدف پاسخ دهد مدت زمان لازم براي مجموع رفت و برگشت مشخص خواهد شد. در اين شکل،هدف اول (???.??.???.??? ) در شبکه LAN است و بسيار سريع (با سرعت يک متر بر ثانيه) پاسخ مي دهد. هدف دوم (???.??.???.??? )يک سرويس دهنده DNS عمومي (در اين مورد،Free )است و مدت زمان بيشتري مي طلبد. اگر هيچ پاسخي در کار نباشد يا کامپيوتر ميزبان غير قابل دسترسي است و يا قبل از دريافت پاسخ،مدت مهلت زماني به پايان رسيده است. در هر صورت ايراد کار مشخص نمي شود اما کاربرد ping ،سرنخ هاي مهمي را به همراه مي آورد. من،در عيب يابي مشکلات اتصال به اينترنت،قبل از همه پل ارتباطي پيش فرض را با ping بررسي مي کنم. اگر پل ارتباطي پاسخي ندهد،احتمالا” مشکل در همين قسمت است يعني يا مسير ياب از کار افتاده و يا خط ارتباطي غير فعال است. اما اگر بتوانيم پل ارتباطي را ping کنم،سپس يک نشاني اينترنتي را ping مي کنم (براي اين جور مواقع،فهرستي از سرويس دهنده هاي DNS عمومي را در حافظه دارم.) اگر به اين شيوه بتوانم به اينترنت راه پيدا کنم اما امکان مرور وب يا بازيابي email فراهم نباشد،مشکلي در DNS خواهد بود يا سرويس دهنده DNS غيرفعال است که با استفاده از برنامه nslookup آن را بررسي مي کنم و يا در کامپيوتر سرويس گيرنده،نشاني اشتباهي پيکر بندي شده است که با کاربرد ipconfig آن را پيدا مي نمايم. حصارهاي امنيتي (Firewalls )را به گونه اي مي توان پيکر بندي نمود که مانع ورود ICMP شود،به همين خاطر ناتواني در پينگ کردن يک وسيله راه دور الزاما” به معناي مشکل ارتباطي نمي باشد. اکثر مسيرياب هاي خانگي يا تجاري کوچک به گونه اي پيکر بندي خواهند شد که به درخواست هاي پينگ دريافتي از طريق اينترنتي پاسخ ندهند،اما پينگ هاي محلي را همچنان بايد پاسخ گفت.

? رديابي مسير

پينگ هاي ارسالي به يک ميزبان اينترنتي ،بيشر از پينگ هاي محلي طول مي کشد زيرا ممکن است ميان سيستم هاي مبدا و هدف،چند مسير ياب موجود باشد. با استفاده از يک برنامه خدماتي ويندوز موسوم به tracert (traceroute براي کاربران لينوکس ) مي توان تعداد اين قبيل ”توقفگاه ها” (hops ) و نشاني هاي مسيرياب هاي واسط را تعيين کرد. پس از تايپ tracert نشاني IP هدف (يا نام DNS ) را اضافه کنيد. بسته هاي ارتباطي براي رسيدن به نشاني IP مورد نظر (???.??.???.??? )،نخست از طريق يک مسيرياب محلي به نشاني ???.???.?.??? ارسال مي شوند و بعد،قبل از رسيدن به مقصد نهايي،چند نقطه ي ديگر را پشت سر مي گذارند. در مورد عيب يابي محلي،معمولا” فقط به اولين ”توقفگاه ” توجه مي کنيد،هر چند در صورت بروز مشکلات اجرايي و ديگر اطلاعات راه گشاه خواهد بود.

? تبديل نام ها

بالاخره ممکن است با استفاده از يک نرم افزار خدماتي موسوم به nslookup ، به بررسي طرف DNS شبکه خود واتصال آن به اينترنت بپردازيد. همان طور که قبلا” گفته شد اين کار در هنگامي ضرورت مي يابد که پس از پينگ کردن يک آدرس در اينترنت،نتوانسته باشيد به يک URL برويد يا نام هاي DNS را ping کنيد. با اين حال nslookup که يک نرم افزار خدماتي خط فرمان است،امکان تبديل نام هاي DNS به نشاني IP و بالعکس را مستقيما” فراهم مي کند. در خود نرم افزار nslookup ،چندين گزينه ي ديگر هم وجود دارد و براي ديدن تمامي گزينه هاي اختياري کافي است پس از تايپ nslookup ،علامت ”؟” را درج کنيد. اما ساده ترين راه براي استفاده از اين نرم افزار ، تايپ nslookup و سپس تايپ نام DNS يا نشاني IP مورد نظر است. بعد از اين کار،با استفاده از تنظيمات پيش فرض سرويس دهنده DNS در سيستم ميزبان،عمليات جستجو (lookup ) انجام خواهد شد. اگر نام يا نشاني درج شده را درست فرض کنيم،اختلال در تبديل،نشان دهنده مشکلي در همان قسمت خاص است که معمولا” يک ورودي ناصحيح سرويس دهنده DNS مي باشد. در هنگام تفسير نتايج حاصل از nslookup و ديگر ابزار معرفي شده در اين مقاله بايد احتياط کرد،اما ابزار فوق هيچ ضرر و زيان جدي به شما وارد نمي کند،پس ارزش يکبار آزمايش را دارند.

منبع: azarteam.com

همانطور که بيان شد ، اگر ? بار کدهاي PIN و PIN2 را اشتباه وارد کنيد ، سيم کارت شما بر روي کد اشتباه قفل مي گردد و ديگر نمي توانيد از آن استفاده کنيد. براي آزاد سازي سيم کارت از قفل بايد به کدهاي PUK و PUK2 آگاه باشيد.

1) نحوه آزاد سازي سيم کارت از قفل PIN : براي اين منظور کد زير را بر روي دستگاه وارد کرده و تکمه برقراري تماس (Call) را فشار دهيد. توجه نماييد که به جاي کلمه PUK در کد زير ، تنها PUK Code ثبت شده بر روي سند سيم کارت را وارد نماييد. به جاي عبارت New PIN ، کد PIN جديد را وارد نماييد و به جاي عبارت New PIN Again ، کد PIN جديد را تکرار کنيد.

**05*PUK*New PIN*New PIN Again*#

2) نحوه آزاد سازي سيم کارت از قفل PIN2 : براي اين منظور کد زير را بر روي دستگاه وارد کرده و تکمه برقراري تماس (Call) را فشار دهيد. توجه نماييد که به جاي کلمه PUK2 در کد زير ، تنها PUK2 Code ثبت شده بر روي سيم کارت را وارد نماييد. به جاي عبارت New PIN2 ، کد PIN2 جديد را وارد نماييد و به جاي عبارت New PIN2 Again ، کد PIN2 جديد را تکرار کنيد.

**052*PUK2*New PIN2*New PIN2 Again*#

قابل ذکر مي باشد که کدهاي PIN و PIN2 مي توانند حداقل چهار رقم و حداکثر هشت رقم طول داشته باشند..

منبع: azarteam.com

با استفاده از اين کد شما قادر خواهيد بود تا با تلفن هاي اضطراري مانند ??? ، ??? و ... به طور رايگان تماس حاصل نماييد. براي اين منظور کد *3001#12345# را بر روي تلفن همراه خود وارد نماييد. در اين هنگام منويي در مقابل شما ظاهر خواهد گشت و شما را قادر به برقراري تماس رايگان با شماره هاي اضطراري خواهد نمود. قابل ذکر است که کارکرد اين ويژگي بستگي به شبکه GSM دارد و ممکن است در بسياري از شبکه ها قابل استفاده نباشد و شما همچنان مجبور به پرداخت هزينه براي برقراري تماس باشيد.

درآمدي بر کدهاي امنيتي تلفن هاي همراه :

به منظور حفظ سيم کارت و گوشي تلفن همراه از دسترسي غير مجاز ، کدهاي خاصي در نظر گرفته شده است. در زير به بررسي عملکرد اين کدها مي پردازيم.

1) Security Code : اين کد بر روي دستگاه تلفن تنظيم مي شود و در گوشي هاي NOKIA به طور پيش فرض برابر 12345 مي باشد. به وسيله اين کد مي توان دسترسي غير مجاز به بعضي از امکانات تلفن را محدود نمود. در گوشي هاي موبايل NOKIA ، اگر اين کد ?? بار اشتباه وارد گردد ، تلفن به مدت ? دقيقه از پذيرش کد جديد خودداري مي کند.

2) PIN Code : اين کد بر روي سيم کارت تنظيم مي شود و براي دست يابي به آن بايد به امور مشترکين شرکت مخابرات مراجعه نمود. در ايران اين کد بر روي سند سيم کارت ثبت است و به طور پيش فرض برابر 1234 مي باشد. به وسيله اين کد مي توان دسترسي غير مجاز به سيم کارت و بسياري از قابليت هاي شبکه را محدود نمود. اگر اين کد را سه بار اشتباه وارد کنيد ، دستگاه بر روي PIN قفل مي گردد و براي آزاد سازي آن نياز به استفاده از کد PUK خواهيد داشت.

3) PIN2 Code : اين کد نيز مانند PIN بر روي سيم کارت تنظيم مي شود و براي دست يابي به آن مي توان به امور مشترکين شرکت مخابرات مراجعه نمود. در ايران اين کد به صورت پيش فرض برابر 5678 تنظيم شده و از ثبت آن بر روي سند سيم کارت خودداري شده است. علت عدم ثبت ، ارائه نشدن خدمات مربوط به اين کد تا حال حاضر مي باشد. شايد در آينده اي نزديک با ارائه خدمات جديد از سوي شرکت مخابرات ، اين کد نيز به صورت فراگير اعلام گردد. به وسيله اين کد مي توان دسترسي غير مجاز به بسياري از امکانات شبکه را محدود کرد. اگر اين کد را سه بار اشتباه وارد کنيد ، دستگاه بر روي PIN2 قفل مي گردد و براي آزاد سازي آن نياز به استفاده از کد PUK2 خواهيد داشت.

4) PUK Code : همانطور که بيان شد ، اگر دستگاه شما بر روي PIN قفل گردد ، براي آزاد سازي آن نياز به اين کد داريد. براي دريافت اين کد مي توانيد به امور مشترکين شرکت مخابرات مراجعه نماييد. در ايران اين کد بر روي سند سيم کارت ثبت مي باشد.

5) PUK2 Code : همانطور که بيان شد ، اگر دستگاه شما بر روي PIN2 قفل گردد ، براي آزاد سازي آن نياز به اين کد داريد. براي دريافت اين کد مي توانيد به امور مشترکين شرکت مخابرات مراجعه نماييد. در ايران اين کد بر روي سند سيم کارت ثبت مي باشد.

6) Barring Password : اين کد بر روي سيم کارت تنظيم مي گردد و در هنگام استفاده از سرويس مسدود سازي شماره تلفن ها استفاده مي گردد. براي دريافت اين کد به امور مشترکين شرکت مخابرات مراجعه نماييد.

قابل ذکر است که تمامي کدها به غير از PUK و PUK2 قابل تغيير مي باشند و بدين منظور مي توانيد از منوهاي مربوطه تلفن همراه خود استفاده نماييد.

منبع: azarteam.com

ابتدا تلفن خود را بر روي حالت Silent (بي صدا) تنظيم نماييد ، سپس نگاهي به اتصالات فلزي زير دستگاه موبايل (در کنار محل اتصال کابل شارژر) خود بياندازيد. حال پين هاي سوم و چهارم از سمت چپ را به وسيله يک تيغه فلزي به يکديگر متصل نماييد. در اين هنگام نرم افزار موبايل هنگ مي کند و منوي Headset به طور اتوماتيک فعال مي گردد و عبارت Headset بر روي صفحه نمايانگر مي شود. از منوي Headset ، ويژگي Automatic Answer